شب یلدا ی شهر(به زبان عامیانه مردم شهر)

شُو یلدا تو بَمَنُم مِث جُویای دیگه تو ایران یه شوِو خاصیه .غوروبُش زنا یه مُشت تُخمه گُل آفتویی ومغز بادون بو میدن.  تُو شُووُش بُخُرَن هرکیم که تو باغُش هَنی انگور داشته باشه تُو ای مُوقِ سال ،انگورا رو میارن خونه وشووش میخورن .شووش همه دور هم جمع می شن و حرف میزننو  وتعریف اَینجُو و اَونجُوو  .بعضیا به رسم قدیمام که بیده، آتیش کرسی درست می کنن ،بیشتریام هم نه دیگه ، کنار بخاریا گازی میشینن وکیف می کنن. ولی خب هیچی مث آتیش کرسیایی قدیما نمی شه .یادش به خیر .ها داش یادُم میرفت بُوگُوَم هنودونه هیچ وَخ رسم نبیده تو بمن ولی حالو ای شده رسم . انگورای گِلداری تو خونا کنجیو میارن وشُووُش خُ تخمه ومغز بادونُ  هندونِ وُ برشته وُ تیت خشکه و بَقیِشُم نمیدونم چی چی بیده میخورن .خوب شو خوبی داشته باشین وبه هَمِدُونَم خوش بگذره. اینجوکه اَ سَرمُو نُک دُماغ آدم یخ می زنه .ای چَن رو بد جوری سرمو شده . یه چند سری برف اومد  که هواویه دفعه یخ شده.

 (معنی بعضی واژها در ادامه مطلب)